आता विश्वात्मके देवे येणे वागयदने तोषावे तॉशोवनी मज द्यावे पसायदान हे ||1||
जे खलांची व्यंकाटी सांडो तया सत्कर्मी रती वाढो
भूता परस्परे जाडो मैत्र जीवांचे ||2||

दुरितांचे तीमीर जाओ विशस्वधर्म सूर्ये पाहो
जो जे वांछील तो ते लाहो प्राणीजात ||3||

वर्षात सकालमंगली ईश्वरानीष्ठांची मांदियाळी
अनवरत भूमंडळी भेटतु तया भूता ||4||

चला कल्पतरून्चे आरव चेतना चिंतामनीचे गाव
बोलते जे आर्णाव पियुषांचे ||5||

चंद्रमे जे आलांछान मार्तंड जे तापहिन
जे सर्वाही सदा सज्जन सोयरे होतू ||6||

किंबहुना सर्वा सुखी पूर्ण होऊनी तिन्ही लोकी
भजी जो आदिपुरुखी अखंडित ||7||

आणि ग्रन्थोप्जीविये विषेशी लोकी इये
दृष्टादृष्टविजये होआवे जी ||8||

येथ म्हणे श्री विश्वेश्वराओ आ होईल दान पसाओ
येणे वरे ग्यानदेओ सुखीया जाला ||9||